Markdown dla zaawansowanych: tabele, listy zadań, wzory i diagramy

Tabelę w Markdown tworzysz tak: nazwy kolumn wpisujesz między pionowe kreski (|), pod nimi dodajesz wiersz z łącznikami, a potem po jednym wierszu na każdy rząd danych: | Dzień | Plan |, dalej | --- | --- |, dalej | Poniedziałek | Wawel |. Listy zadań działają podobnie: - [ ] to zadanie otwarte, - [x] wykonane. Oba elementy pochodzą z GitHub Flavored Markdown i działają w większości aplikacji do notatek.

Ten poradnik zbiera funkcje Markdown wykraczające poza podstawy: tabele, listy zadań, przypisy, bloki wyróżnione (callouty), zakreślenia, wzory, diagramy Mermaid, linki między notatkami, metadane YAML i zwijanie sekcji. Przy każdej znajdziesz przykłady do skopiowania i, co równie ważne, informację, z jakiego dialektu pochodzi, żeby wiedzieć, gdzie zadziała. Jeśli dopiero zaczynasz, zajrzyj najpierw do poradnika dla początkujących ze ściągawką.

Co działa gdzie? Dialekty Markdown w pigułce

Markdown nie jest jednym, zamkniętym standardem. Rdzeń opisuje CommonMark. GitHub Flavored Markdown (GFM) dokłada do niego kilka dobrze opisanych funkcji. Cała reszta to rozszerzenia: konwencje, które wprowadziła jedna aplikacja, a inne przejęły, czasem z drobnymi różnicami.

Tak z funkcjami z tego poradnika radzą sobie trzy miejsca (stan na wrzesień 2026 roku). GitHub i Obsidian są tu dlatego, że to jedne z najczęstszych miejsc, do których trafiają notatki w Markdown. Zawsze sprawdzaj też dokumentację aplikacji, z których korzystasz.

Źródła: strony GitHuba o podstawowym formatowaniu, wzorach i diagramach oraz strony Obsidiana o składni podstawowej i zaawansowanej. Kolumna „Cappa” opisuje obecną wersję edytora.

Markdown: tabela krok po kroku

Tabela w Markdown ma trzy części: wiersz nagłówka, wiersz rozdzielający z łącznikami i wiersze danych. Komórki oddzielają pionowe kreski. Kreski na początku i końcu wiersza są opcjonalne, ale ułatwiają czytanie tabeli jako zwykłego tekstu.

| Dzień | Miasto | Budżet |
| --- | --- | --- |
| Poniedziałek | Kraków | 350 zł |
| Wtorek | Wieliczka | 180 zł |

Kolumny w źródle nie muszą być wyrównane. |a|b| działa tak samo jak starannie rozstawiony wiersz; równe kreski są tylko dla Twojej wygody. Dokumentacja GitHuba wymaga co najmniej trzech łączników w każdej kolumnie wiersza rozdzielającego, więc --- to bezpieczny nawyk.

Wyrównanie kolumn

Dwukropki w wierszu rozdzielającym ustawiają wyrównanie kolumny: :--- do lewej, :---: do środka, ---: do prawej. Wyrównanie do prawej przydaje się przy liczbach.

| Pozycja | Ilość | Cena |
| :--- | :---: | ---: |
| Kawa | 2 | 24,00 |
| Obwarzanek | 3 | 10,50 |

Pionowa kreska, nowy wiersz i formatowanie w komórce

Komórki mogą zawierać formatowanie tekstu: pogrubienie, kursywę, kod, linki. Nie mogą zawierać elementów blokowych, takich jak listy, nagłówki czy bloki kodu. Trzy sytuacje wymagają uwagi:

• Pionowa kreska w komórce. Napisz \|, inaczej kreska zacznie nową kolumnę.
• Nowy wiersz w komórce. Markdown nie ma na to składni, więc powszechnym obejściem jest znacznik HTML <br>. GitHub i wiele innych aplikacji pokazuje go jako przejście do nowego wiersza.
• Wiersze z inną liczbą komórek. W GFM brakujące komórki zostają puste, a nadmiarowe są pomijane. Niektóre aplikacje są surowsze, więc trzymaj tę samą liczbę komórek w każdym wierszu.

| Polecenie | Znaczenie |
| --- | --- |
| `a \| b` | Przekaż wynik a do b |
| Spakować | Dowód<br>Ładowarkę |

Lista zadań w Markdown: pola wyboru

Lista zadań to zwykła lista, której punkty zaczynają się od [ ] (otwarte) albo [x] (wykonane). Spacja w nawiasach ma znaczenie. Listy zadań pochodzą z GFM, więc GitHub, Obsidian, Bear, Cappa i większość aplikacji do notatek pokazuje je jako pola wyboru.

- [x] Kupić bilety
- [ ] Zarezerwować stolik
    - [x] Wybrać restaurację
    - [ ] Zadzwonić przed piątkiem
- [ ] Pobrać mapy offline

W większości aplikacji zadanie odhaczasz kliknięciem, a program sam zmienia znak w nawiasach. Notatka pozostaje zwykłym tekstem, więc wyszukanie - [ ] znajdzie wszystkie otwarte zadania we wszystkich plikach, nawet w najprostszym edytorze.

W Cappie kliknięcie pola przełącza zadanie, /todo na początku wiersza wstawia nowe, a Enter kontynuuje listę kolejnym pustym polem. Wykonane zadania są przygaszone, a nie przekreślone. Opcjonalne ustawienie Sort completed todos przenosi wykonane punkty pod otwarte w każdej liście.

Przypisy w Markdown

Przypisy wynoszą uwagi poboczne i źródła poza główny tekst. W miejscu, którego dotyczy uwaga, wstawiasz znacznik, na przykład [^1], a treść przypisu piszesz w dowolnym miejscu dokumentu, zwykle na końcu. Program numeruje znaczniki i zbiera przypisy na dole.

Kraków ma ponad 700 lat praw miejskich.[^lokacja] Hejnał gra się co godzinę.[^hejnal]

[^lokacja]: Lokacja na prawie magdeburskim w 1257 roku.
[^hejnal]: Z wieży kościoła Mariackiego, w cztery strony świata.

Etykiety mogą być liczbami albo słowami; [^hejnal] łatwiej zapamiętać niż [^7]. Przypisy nie należą ani do CommonMark, ani do specyfikacji GFM, ale obsługuje je GitHub (poza wiki), a także Obsidian, Bear i większość aplikacji do notatek.

W Cappie polecenie /footnote wstawia kolejny wolny numer i dodaje jego definicję na końcu notatki, z zaznaczonym tekstem zastępczym, więc od razu możesz pisać. Jeśli po edycji numery się rozjadą, polecenie Renumber footnotes w menu More actions notatki ponumeruje je według kolejności pierwszego użycia.

Callouty, czyli wyróżnione bloki

Callout (na GitHubie nazywany alertem) to cytat, którego pierwszy wiersz podaje typ. Wyświetla się jako kolorowa ramka. GitHub obsługuje pięć typów: NOTE, TIP, IMPORTANT, WARNING i CAUTION.

> [!WARNING]
> W poniedziałki muzeum jest zamknięte.

Obsidian obsługuje tę samą składnię z większą liczbą typów i własnymi tytułami. Cappa obsługuje pięć typów znanych z GitHuba, zapisanych wielkimi literami jak wyżej; /callout pokazuje je w menu bloków. W aplikacji bez calloutów tekst wyświetli się jako zwykły cytat z [!WARNING] w pierwszym wierszu, co nadal da się czytać.

Zakreślenia i kolorowe zakreślenia

Dwa znaki równości z każdej strony zakreślają tekst jak zakreślacz: ==sprawdzić datę==. To rozszerzenie obsługują między innymi Obsidian, Bear, iA Writer i Cappa. GitHub go nie obsługuje i pokazuje znaki równości. Jeśli notatka ma dobrze wyglądać także na GitHubie, użyj pogrubienia.

Spotkanie przy ==wejściu północnym==.

Cappa dodaje kolory. Po zamykającym == atrybut w rodzaju {color=red} wybiera jeden z pięciu kolorów: green, red, blue, yellow albo purple. Bez atrybutu zakreślenie ma domyślny kolor motywu. Nie musisz wpisywać atrybutu ręcznie: kliknij zakreślenie prawym przyciskiem myszy i wybierz kolor albo Remove highlight.

==Potwierdzone=={color=green}
==Po terminie=={color=red}
==Pomysł=={color=blue}

Wzory w Markdown

Większość aplikacji obsługujących wzory używa notacji TeX-a, systemu składu, z którego matematycy korzystają od dziesięcioleci. Wzór w tekście umieszczasz między pojedynczymi znakami dolara, a wzór w osobnym bloku między podwójnymi, w osobnych wierszach. GitHub i Obsidian wyświetlają je za pomocą MathJax, biblioteki obsługującej niemal wszystkie polecenia matematyczne TeX-a.

Pole koła to $\pi r^2$.

$$
x = \frac{-b \pm \sqrt{b^2 - 4ac}}{2a}
$$

Kilka zwyczajów pomaga wzorom działać w każdej aplikacji. Nie zostawiaj spacji tuż po otwierającym $ ani tuż przed zamykającym. Ceny w dolarach, takie jak „$5 i $10”, to klasyczna pułapka. Cappa stosuje zasady Pandoca, popularnego konwertera dokumentów: bez spacji tuż przy znakach dolara od wewnątrz i bez cyfry zaraz po zamykającym, więc takie ceny zostają zwykłym tekstem. Bloki $$ trzymaj w osobnych wierszach.

Diagram Mermaid w Markdown

Mermaid zamienia krótki opis tekstowy w diagram. Zapisujesz go w bloku kodu z językiem mermaid. W aplikacji bez obsługi Mermaid zobaczysz po prostu tekst, który nadal czytelnie opisuje diagram.

flowchart LR
  A[Skrzynka] --> B{Do zrobienia?}
  B -->|Tak| C[Notatka projektu]
  B -->|Nie| D[Archiwum]

Pierwszy wiersz podaje typ diagramu. flowchart LR rysuje od lewej do prawej, TD z góry na dół. Nawiasy kwadratowe tworzą prostokąt, klamrowe romb decyzji, a -->|etykieta| strzałkę z opisem. Diagram sekwencji, przydatny do pokazania, kto co komu mówi, wygląda tak:

sequenceDiagram
  Anna->>Hotel: Czy możemy zameldować się wcześniej?
  Hotel-->>Anna: Tak, po 11:00

Mermaid wyświetlają GitHub, Obsidian i wiele innych narzędzi, ale każde ma własną wersję biblioteki, więc nowsze typy diagramów nie wszędzie zadziałają.

W Cappie diagramy Mermaid są rysowane na Twoim urządzeniu i nigdy nie trafiają do zewnętrznej usługi. Edytor obsługuje wybrane typy: flowchart (albo graph), sequenceDiagram, stateDiagram, classDiagram, erDiagram i xychart-beta (aktualna dokumentacja Mermaid używa krótszej nazwy xychart, której Cappa nie rozpoznaje). Typ musi stać w pierwszym wierszu bloku. Ze względów bezpieczeństwa diagram z dyrektywami Mermaid, klikalnymi linkami albo etykietami HTML pokazuje komunikat zamiast podglądu, a każdy narysowany obraz jest oczyszczany przed wyświetleniem. Bardzo duże lub złożone diagramy (na przykład ponad 12 000 znaków albo 240 wierszy) także pokazują komunikat zamiast podglądu. /mermaid wstawia diagram startowy, Edit source pozwala go zmienić, a w ustawieniach możesz wyłączyć podgląd i widzieć sam tekst.

Linki między notatkami (wikilinki)

Wikilink to link do innej notatki zapisany w podwójnych nawiasach kwadratowych: [[Lista pakowania]]. Pochodzi z oprogramowania typu wiki i jest podstawą aplikacji takich jak Obsidian. Nie jest standardowym Markdown: GitHub w zwykłych plikach pokazuje nawiasy jako tekst.

[[Lista pakowania]]                    link do notatki
[[Lista pakowania#Dokumenty]]          link do nagłówka w tej notatce
[[Lista pakowania#^paszport]]          link do bloku oznaczonego ^paszport
[[Lista pakowania|co zabrać]]          link z własnym tekstem

Identyfikator bloku to daszek i krótka nazwa, na przykład ^paszport, na końcu wiersza, do którego chcesz linkować. Dokumentacja linków Obsidiana opisuje te same formy, dlatego tak zapisane notatki dobrze przenoszą się między Obsidianem a Cappą.

Cappa obsługuje wszystkie cztery formy. Po wpisaniu [[ podpowiada tytuły notatek, wielkość liter w tytułach nie ma znaczenia, a kliknięcie linku do notatki, która jeszcze nie istnieje, proponuje jej utworzenie. Gdy zmieniasz nazwę notatki z jej menu, Cappa aktualizuje prowadzące do niej wikilinki w pozostałych notatkach (zablokowanych notatek nie zmienia). Zakładka Links w szczegółach notatki pokazuje notatki, które linkują do bieżącej.

Jeśli notatka ma działać także na GitHubie, użyj zwykłego linku do pliku, na przykład [Lista pakowania](lista-pakowania.md). Jak łączyć linki, tagi i foldery, opisujemy w artykule o organizowaniu notatek.

Metadane YAML na początku notatki

Front matter to blok metadanych na samym początku pliku, między dwoma wierszami z trzema łącznikami. Używa YAML, prostego formatu klucz: wartość. Czytają go generatory stron statycznych, Obsidian (który nazywa je właściwościami, ang. properties) i wiele innych narzędzi.

---
title: Wyjazd do Krakowa
tags: [podróże, małopolska]
aliases: [Kraków 2026]
created: 2026-05-02T09:30:00+02:00
---

Tu zaczyna się notatka.

Front matter musi być pierwszą rzeczą w pliku; blok --- w innym miejscu to zwykła linia pozioma. GitHub pokazuje front matter jako małą tabelę nad wyświetlanym plikiem.

Cappa zostawia front matter jako zwykły blok na początku notatki i nie stosuje w nim formatowania Markdown. /yaml wstawia pusty blok. Przy Import from Obsidian or Bear Cappa odczytuje title, tags, aliases oraz daty utworzenia i zmiany: tagi trafiają do notatki jako zwykłe #tagi, aliasy pomagają rozwiązać wikilinki podczas importu, a daty są zachowywane, jeśli zawierają strefę czasową.

Zwijanie sekcji

Markdown nie ma składni do zwijania. Na GitHubie istnieje obejście: znaczniki HTML <details> i <summary> tworzą zwijany blok. To jednak HTML, a nie Markdown, i wiele aplikacji do notatek, w tym Cappa, go nie wyświetla.

Aplikacje do notatek zwykle rozwiązują to w edytorze. W Cappie możesz zwinąć sekcję pod nagłówkiem albo punkt listy, który ma podpunkty. Najedź na lewy margines obok nagłówka lub punktu i kliknij kontrolkę, która się pojawi, albo naciśnij ⌘/Ctrl ', żeby zwinąć sekcję z kursorem. Polecenia Fold all sections i Unfold all sections są dostępne w Quick Open (⌘/Ctrl K).

Gdy korzystasz już z kilku z tych funkcji, pytanie brzmi raczej, jak ułożyć wiele notatek, a nie jedną. Zettelkasten i PARA to dwie metody, które dobrze współpracują z wikilinkami, tagami i zwykłymi plikami Markdown.

Najczęstsze pytania

Jak zrobić nowy wiersz w komórce tabeli Markdown?

Markdown nie ma na to składni, więc w miejscu podziału wstaw znacznik HTML <br>. GitHub i większość aplikacji do notatek wyświetla go poprawnie. W Cappie wystarczy nacisnąć Enter w komórce, a edytor sam zapisze <br>.

Dlaczego moja tabela w Markdown się nie wyświetla?

Najczęstsze przyczyny to brak wiersza rozdzielającego, mniej niż trzy łączniki w którejś kolumnie tego wiersza albo tabela zaczynająca się tuż pod wierszem tekstu. Zostaw pusty wiersz nad tabelą, sprawdź, czy nagłówek i wiersz rozdzielający mają tyle samo komórek, a pionowe kreski wewnątrz komórek zapisz jako \|.

Czy w Markdown da się zrobić pola wyboru?

Tak, za pomocą list zadań: - [ ] oznacza zadanie otwarte, a - [x] wykonane. Pochodzą z GitHub Flavored Markdown, więc GitHub i większość aplikacji do notatek pokazuje je jako pola wyboru, klikalne albo tylko do odczytu.

Czy GitHub obsługuje Mermaid i wzory?

Tak. GitHub wyświetla bloki kodu mermaid jako diagramy, a wzory między $ lub $$ składa za pomocą MathJax. Nie obsługuje natomiast ==zakreśleń== ani [[wikilinków]] w zwykłych plikach Markdown.

Czy zakreślenie wygląda tak samo w każdej aplikacji?

Nie. ==tekst== to rozszerzenie: obsługują je Obsidian, Bear, iA Writer i Cappa, ale GitHub już nie. Kolorowe zakreślenia w rodzaju ==tekst=={color=red} to specjalność Cappy i w innych programach widać je jako dosłowny tekst.